Archive for the ‘(Daily) writings’ Category
April 5, 2008
Het woord cultuurbestedingsnationalisme is nog geen echt bestaand woord, maar dat gaat het wel worden als het aan mij ligt. Het streven is dat het woord in de dikke van Dale komt te staan. Cultuurbestedingsnationalisme betekent wat het woord eigenlijk gewoon zegt, geld besteden aan cultuur voor inwoners uit je eigen land. Het heeft weinig met nationalistische gevoelens te maken maar meer met dat het geld ten goede moet komen aan mensen uit de eigen gemeente, provincie of land. Gemeente, provincie (en ook een deel van de particuliere culturele fondsen) hebben soms opdracht om geld aan cultuur te besteden aan inwoners uit hun eigen gemeente, provincie of land. Dit fenomeen noem ik cultuurbestedingsnationalisme.
Posted in (Daily) writings | Tagged cultuurbeleid gelderland, cultuurbestedingsnationalisme, kracht van cultuur, nieuw woord, van dale | No Comments »
February 8, 2008
Sesamstraat was afgelopen en voordat ik het wist was ik beland in een uitzending van een politieke partij. De netmanager van Nederland 1 heeft klaarblijkelijk besloten dat wij onze kinderen zo vroeg mogelijk moeten confronteren met de politiek en heeft deze uitzending pal na Sesamstraat gepland.
Persoonlijk gaat mij niet veel te ver maar om kinderen nu te confronteren met Femke, Jan, Jan Peter, Wouter, Mark, André en Geert gaat mij toch echt te ver. Kinderen moeten toch kind kunnen blijven en hun onschuld zolang mogelijk behouden.
Posted in (Daily) writings, Columns | Tagged balkenende, bos, halsma, kinderen, marijnissen, nederland1, rouvoet, sesamstraat, wilders | No Comments »
January 28, 2008
Wie regelmatig in Servië komt en wel eens met jongeren spreekt weet dat er positieve krachten onder hen aanwezig zijn die van hun land, een land met toekomst willen maken. Deze jongeren hebben dromen en zijn de jongeren waar Nederland zich zonodig van moet vervreemden. Nederland blokkeert samen met België het stabilisatie en associatieverdrag tussen de EU en Servië. Dit verdrag zou een eerste stap zijn richting een mogelijke EU toetreding van Servië en zou financiële voordelen opleveren. Het zou er tevens voor zorgen dat Servië zich eindelijk niet meer het zwarte schaap van Europa hoeft te voelen en dat het kan doorgroeien tot een transparante samenleving.
Het Nederlands handelen zorgt er echter voor dat het nationalisme hoogtij gaat vieren en hierdoor de binnenlandse spanningen in Servië oplopen en jongeren die Europa- en toekomst gezind zijn hoop verliezen en al net zo EU sceptisch worden als de gemiddelde Nederlander. En waarom handelt Nederland zo?
De reden is dat ons kabinet in dit geval vertegenwoordigt door Maxime Verhagen een moraal heeft en wilt laten zien dat ze de mensenrechten serieus neemt. De Servische generaal Mladic (minimaal 8.000 doden op zijn geweten) moet uitgeleverd worden aangezien hij verantwoordelijke is voor genocide. Op de begrafenis van oud dictator Soeharto (minimaal 100.000 doden op zijn geweten) was de Nederlandse ambassadeur van Dam aanwezig om namens het kabinet de laatste eer te bewijzen. Zowel ambassadeur van Dam als jongeren uit Servië heb ik het afgelopen jaar ontmoet, in beide gevallen zullen zij niet blij zijn met hun afhankelijke positie en het dubbele moraal van Maxime Verhagen is mijn inschatting. En Maxime die blijft denk ik gewoon in zijn jongensdroom leven en dat is zijn terechte mensenrecht.
Posted in (Daily) writings, Columns | Tagged Maxime Verhagen, Servië, Indonesie, Mladic, Soeharto, mensenrechten, toekomst, Europa, nationalisme | No Comments »
January 19, 2008
Stel ik wil een film maken over de Islam en laten zien dat de Koran een verschrikkelijk en fascistisch boek is dat mensen zou inspireren tot vreselijke daden, zou ik dan blij zijn als ik vooraf aandacht krijg in alle media? Als beginnend filmmaker zou ik daar zeker blij mee zijn. Ik zou zelf een beetje lachen aangezien niemand de film nog heeft gezien en er toch volop aandacht is.
Stel als raddraaier die zich verveelt hoor je dat heel Nederland bang is voor toekomstige rellen omdat er een film gemaakt wordt die nog niemand gezien heeft, zou je dan blij zijn als gezegd wordt dat de film rellen kan provoceren ? Als raddraaier zou ik daar zeker blij mee zijn. Ik zou zelf een beetje lachen aangezien de rellen niet mijn schuld zouden zijn maar de schuld van de film die nog niemand heeft gezien.
Stel als semi democratisch, semi dictatoriaal regime je te horen krijgt dat er een film wordt gemaakt die gaat spotten met jouw religie, zou je dan blij zijn als er vooraf commotie over is? Als religieus regime zou ik enorm blij zijn want door eventueel een ambassade te laten belegeren laat je aan je bevolking zien hoe belangrijk jouw geloof is en tegelijkertijd laat je de hele wereld schrikken.
Stel dat de film nooit wordt gemaakt, wie zou er dan blij zijn?
Posted in (Daily) writings, Columns | Tagged film, islam, koran, raddraaier, wilders | No Comments »
December 28, 2007
Nepal stemt monarchie weg en Wilders is niet bereikbaar voor commentaar vanwege verblijf in het buitenland. Het is allemaal nieuws op dezelfde dag en enigszins gelinkt. Wanneer Wilders weer terug in het land is zal hij ongetwijfeld zeggen dat het schandalig is dat een ontwikkelingsland als Nepal wel de monarchie op haar plaats mag zetten en dat wij in Nederland niet eens kritiek op het koningshuis mogen geven. Hoe verongelijkt Wilders straks zijn rol speelt samen met hem mogen we best wel een beetje trots op Nepal zijn.
Het is nu alleen nog even afwachten wanneer Oxfam Novib met haar omgekeerde ontwikkelingssamenwerking actieprogramma campagne gaat voeren om de monarchie naar huis te sturen in Nederland.
Posted in (Daily) writings | Tagged koningshuis, Nepal, omgekeerde ontwikkelingssamenwerking, oxfam novib, wilders | 2 Comments »
November 17, 2007
Soms ben je verbaasd wat je wel niet allemaal langs de snelweg kunt vinden of kunt neerzetten.

Posted in (Daily) writings | No Comments »
November 16, 2007
Vandaag was een regeldag, een dag dat je van alles moet omdat je er later geen tijd meer voor hebt. Nu weet ik uit ervaring dat je in Berlijn niet zomaar alles kunt regelen zoals je wilt aangezien de regels van instanties vaak niet overeenkomen met je eigen gedachten.
Als eerste wilde ik me uitschrijven als inwoner van Berlijn alleen niet per vandaag maar per 1 december. Nee sorry kreeg ik te horen of u schrijft u vandaag uit of u komt op 1 december maar terug. Vandaag uitschrijven zou betekenen dat ik 2 weken lang onverzekerd rondloop aangezien zodra je uitgeschreven staat de Duitse verzekeringen niet meer geldig zijn. Mijn Nederlandse verzekeringen zijn hopelijk vanaf 1 december geldig en daarvoor moet je eerst ingeschreven staan in Nederland om die af te kunnen sluiten want anders zijn ze niet geldig. Je mag alleen niet in beide landen tegelijkertijd ingeschreven staan officieel. Alleen hoe vermijdt je dan een onverzekerde periode? Het antwoord hierop moet ik snel vinden. Uiteindelijk maak ik de deal met de vrouw dat ik op 4 december alleen maar even langs hoef te komen om mijn bewijs van uitschrijving op te halen en niet in de rij hoeft te wachten. Niet helemaal wat ik wilde maar relatief een goede deal met iemand van de overheid. Nu heb ik op 4 december nog een afspraak bij de tandarts staan een paar uur nadat ik geen inwoner van Duitsland meer ben. Zou mijn verzekering die dekken en zo ja mijn Duitse of Nederlandse?
Niet veel later stond ik bij de Duitse Spoorwegen om een fiets ticket te halen om mijn fiets in de trein mee te mogen nemen. De rij was lang omdat mensen veel vragen hadden ivm de staking van machinisten die 31% meer loon willen verdienen. De vrouw achter de balie zat rustig achter haar computer op zoek naar de fietsticket. De staking zou tot vannacht 02:00 duurde vertelde ze tegen mij, waarop ik antwoordde en volgende week beginnen ze vast weer. Ik vroeg aan haar of ze niet meer geld wilde verdienen aangezien ze niet aan het staken was. Aan haar lichaamstaal te zien vond ze het een beetje gekke vraag en dat klopt ook wel. Eigenlijk kun je dergelijke vragen niet stellen in het Oosten van Berlijn. Het is een te directe vraag en getuigd van weinig respect naar de medewerker toe. In Nederland beschouwen we dit gewoon als informeel met elkaar omgaan. Ze antwoordde voorzichtig nog een beetje formeel jawel, meer geld wil ik best maar wij durven hier niet te staken. Ze ging verder met mijn ticket en stelde de vraag aan mij, hoe heet uw fiets? Ze probeerde zichzelf nog te corrigeren, uh ik bedoel hoe heet u, maar ik was al aan het lachen en zij kon haar lach tevens niet houden. Ik zei, ja wij Nederlanders geven al onze fietsen namen. Na het lachen gaf ik haar mijn naam en adres zodat mocht er iets met mijn fiets gebeuren onderweg die toch terecht komt. Vrolijk ging ik weg omdat ik de formaliteiten bij de Deutsche Bahn doorbroken had.
De derde en laatste halte was de bank. Ik ben nog penningmeester van een Duitse vereniging maar niet meer actief en ik wil geen toegang meer hebben tot de rekening. Dit gaat zo maar niet vertelt de vrouw achter de balie, zolang u nog penningmeester bent heeft u gewoon toegang tenzij het bestuur anders beslist. Ik maak de vrouw duidelijk dat ik zelf beslis of ik toegang wil hebben tot een rekening of niet en dat een bestuur waar ik zelf nog lid van ben (over een paar weken niet meer) daar niets over te zeggen heeft. Het is een privé beslissing en ik wil geen toegang meer hebben ondanks dat ik nog formeel in het bestuur zit. De vrouw is niet geheel blij met mij aangezien ik niet genoegen neem met haar nee. Een ding heb ik geleerd in mijn periode in Duitsland, je moet stellig zijn en niet zomaar met nee genoegen nemen. De vrouw belt enkele collega’s op vertelt het verhaal en komt tot de conclusie dat ik gelijk heb. Ze zal mijn toegang tot de rekening opheffen. Mooi! Tijd voor mij om naar huis te gaan en te schrijven over regelwerk in Berlijn.
Posted in (Daily) writings | Tagged berlijn, bureaucratie | No Comments »
September 16, 2007
Na twee jaar in Berlijn gewoond te hebben is het weer eens tijd om terug naar Nederland te gaan. Ik ben me al aan het oriënteren op mijn toekomstige woning en dat is niet altijd even gezond voor mij. Op dit moment betaal ik ongeveer 450 euro (inclusief) voor een appartement van 70m2 op een aardige locatie. Toen ik destijds naar Berlijn verhuisde kon ik mijn ogen en vooral mijn portemonnee niet geloven. Er is hier een woningoverschot en daarmee volop keuze en particulier huren doe je voor fatsoenlijke prijzen.
Het eerste wat in mij opkwam toen ik de huurprijzen in Nederland zag was hoe kunnen we huiseigenaren die zich als criminelen gedragen vervolgen. Er worden prijzen gevraagd waarvoor je simpelweg misdadiger moet zijn om die te durven vragen. Vervolging van dergelijke huiseigenaren lijkt me dan ook meer dan terecht. Er is geen sprake van marktwerking meer maar van pure misbruik.
Als er een hongersnood is kun je de voedsel prijzen omhoog doen, als er een HIV epidemie uitbreekt doe je de prijzen van de condooms omhoog en als Nederland de finale van het WK haalt voer je direct betaal tv bij de publieke omroep in. Hoe begrijpelijk dit ook allemaal zal zijn, het maakt het nog niet wenselijk en al deze voorbeelden zijn ronduit crimineel.
Nu kunnen we wel verontwaardigt zijn wanneer een gestoorde politicus als Wilders een minister knettergek noemt of wanneer Mohammed niet blij is met zijn portret alleen het heeft zo weinig met het dagelijkse leven van de meeste mensen te maken. Een woning daarentegen heeft met het dagelijkse leven van iedereen te maken tevens met die van een dakloze.
Posted in (Daily) writings | Tagged berlijn, criminelen, huiseigenaren, huur | 1 Comment »
September 15, 2007
Op dit moment geniet ik enorm van het werkloos zijn en zolang het nog duurt blijf ik dat doen. Voor je het weet is het over.
Het voelt enerzijds alsof ik met pensioen ben en alle tijd heb om mijn foto’s te ordenen en papieren uit te zoeken. Tevens kom ik volledig tot rust. Mijn vrouw is blij met mij als huisman en ik kook weer sinds lange tijd uitgebreid.
Anderzijds mag je eigenlijk niet genieten van het werkloos zijn en zonder werk tel je niet mee. Er wordt van je verwacht dat je de hele dag bezig bent met werk zoeken en sollicitatiebrieven schrijven. Wellicht werk ik te snel of heb ik de banen zoekmachines te goed ingesteld maar ik kan me er geen dag mee vermaken. Na een uur heb ik alles gezien en zijn de brieven weg. Er blijft hierdoor voldoende tijd over om te doen wat ik wil of juist niet wil. Zo wilde ik geen uitkering aanvragen maar kwam ik tot de conclusie dat ik daar eigenlijk alle tijd voor heb om te doen. En soms moet je gewoon doen waar je geen zin in hebt maar waarschijnlijk wel recht op hebt.
Op 8 oktober krijg ik te horen of ik daadwerkelijk recht heb op een uitkering. Ik vrees alleen dat ik tegen die tijd weer werk heb en dan vervallen mijn rechten. Wat een ellende.
Posted in (Daily) writings | Tagged genieten, werkloos | No Comments »